vorige
vorige

de eenzaamheid van polyamorie

door Isabelle Juursema / @peau.belle

mijn oma zegt altijd: ‘je kunt van meerdere mensen houden.’

Ik heb haar altijd bewonderd voor deze benadering van de liefde. En ik denk dat ze een heel goed punt heeft, want waarom zouden we onze liefde ook niet delen als we er zo een grote hoeveelheid van te besteden hebben?

Veel mensen zijn zielsgelukkig in een traditionele, monogame relatie. Het idee dat je de rest van je leven bij één persoon blijft, mogelijk samen een gezinnetje opbouwt, samen oud wordt, is prachtig. Het is een zeer intieme en knusse vorm van een relatie en wordt gezien als een van de hogere doelen om te behalen in het leven.

Voor sommige mensen werkt het echter anders. Onder de grote koepel van de term ‘relatie’ schuilen namelijk verschillende alternatieve vormen van relaties waar deze mensen zich beter mee kunnen identificeren. Enkele vormen zijn: open relatie, friends with benefits of fuck buddy, relatie anarchie, seriële monogamie en polyamorie. Veel van deze termen hebben een overlappende definitie. Net als met jezelf seksueel identificeren, gaat het er uiteindelijk om onder welk type (of geen type) je je het prettigst voelt.

Als je aan meerdere polyamorische personen vraagt naar de betekenis van polyamorie is de kans groot dat je van de één hoort dat het een overkoepelende term is voor alle niet-monogame relaties. Dan hoor je van de ander dat polyamorie betekent dat je meerdere partners tegelijkertijd hebt en vertelt de derde je dat polyamorie een ander woord is voor een open relatie. Zelf vind ik polyamorie een mooie, overkoepelende term die ik graag gebruik om mijn stijl van liefhebben te omschrijven. Maar ik voel het meest voor het begrip ‘relatie anarchie’. Met deze vorm kan ik — en in sommige gevallen samen met partners — zelf de regels bedenken.


Liefde is wat mij betreft een breed begrip. Liefde voel ik voor vrienden, liefde voel ik voor mensen die iets meer dan vrienden zijn. Liefde voel ik voor de persoon met wie ik die ene onvergetelijke date heb gehad of zelfs voor die korte momenten dat ik een verbintenis voel met een vreemdeling op straat. Door liefde op deze manier te benaderen, voel ik me een stuk rijker. Ik zie in wat voor bijzondere connecties ik heb met allemaal verschillende mensen en hoe ik per persoon kan ontdekken wat de inhoud van deze ‘relatie’ is. Zoals een dierbare van mij zei: ‘geen enkele vriendschap is hetzelfde en net zo goed is geen enkele relatie hetzelfde’.

“door liefde op deze manier te benaderen, voel ik me een stuk rijker”

Een opvallende analyse is dat er onder veel polyamorische personen een gevoel van eenzaamheid heerst. Een aardige paradox aangezien vrije liefde gaat over het hebben van meerdere liefdes. Het zit hem in de onbekendheid van de term. De meeste mensen zullen vast gehoord hebben van het woord ‘polyamorie’, maar hebben zich er nooit écht in verdiept. Ik hoor vaak van polyamorische mensen dat hun dates er op zich wel interesse voor hebben maar als puntje bij paaltje komt, is het toch te spannend om zich er echt in te verdiepen en zich open te stellen voor deze vorm van liefhebben. Het is absoluut begrijpelijk dat dat rete-spannend is. Maar dat maakt het wel lastig voor ‘ons’ om gelijkgestemden te vinden. Vandaar eenzaamheid. Mijn doel van deze column is dan ook om in deze eenzaamheid weer verbintenis te zoeken. Want, ‘we’ zijn niet alleen. 

Foto: Isabelle Juursema

De diepste wortel van mijn eenzaamheid ligt in de frustratie van niet begrepen worden. Mijn voorkeur voor polyamorie wordt gezien als een exotische of mystieke eigenschap waar menig mens een hapje van zou willen proeven maar niet open staat om te achterhalen welke ingrediënten er in deze hap zijn gebruikt.

In normale woorden: veel van deze mensen maken de vergissing dat ik door mijn polyamorie geen verwachtingen heb, geen jaloezie kan voelen of geen behoefte aan genegenheid heb. Natuurlijk kan ik verwachtingen hebben. Natuurlijk kan ik smoorverliefd worden op één persoon terwijl ik een meer casual seksuele relatie heb met twee anderen. Natuurlijk kan ik jaloers worden als een van deze partners een fantastische date heeft gehad met een ander. Natuurlijk kan iemand uitsluitend behoefte hebben aan no-strings-attached, puur seks georiënteerde verhoudingen. Deze verhoudingen kunnen uitermate opwindend zijn en op hun eigen manier een diepe betekenis hebben voor de leden van deze relatie. En weet je wat deze relaties zo opwindend maakt? Communicatie over verwachtingen.

Een ander idee wat nog steeds een hele hoop mensen hebben, is dat de spanning wordt weggenomen zodra verlangens of verwachtingen worden uitgesproken. Uit ervaring kan ik je vertellen; niets is minder waar. Zeker, dingen als de spanning of je iemand nog een keer gaat zien zal mogelijk worden weggenomen. Maar door de bevestiging van wederzijds ‘leuk vinden’ wordt er ineens plaats gemaakt voor allemaal nieuwe — dare I say it — gezonde spanningen. Zoals: ‘hoe zal ik me de volgende keer bij deze persoon voelen?’ of ‘wat zou die deze keer aan hebben?’ of ‘wanneer, hoe en waar zullen we seks hebben?’.

Het vinden van personen zoals hij, voelt alsof ik een eenhoorn heb gespot. Gelukkig heeft het een magnetisch effect doordat ik me meer uitspreek over deze alternatieve vormen van liefde en staan er inmiddels al een aantal prachtige eenhoorns in mijn wei. Relaties tussen mij en deze eenhoorns zijn vooralsnog ongelabeld maar stuk voor stuk waardevol. Die eenzaamheid, daar zijn we allemaal bekend mee. En we snakken naar verbintenis.

Ik zou heel graag met jullie lezers in gesprek gaan over dit onderwerp, willen luisteren naar jullie verhalen. Wat voor een eenzaamheid ervaren jullie in polyamorie?

Vertel mij, vraag mij en mail mij op isabelle@rebellle.com 

Liefs,

Belle