vorige
vorige

klittenband

Een band.
Die je beet heeft.
Strak trekt.
Misschien.

Eentje die niet
Zomaar
Voorbij gaat
Een band die
Je écht voelt.
Diep gaat.
Dieper dan je dacht.

Voelbaar
Maar net niet aanraakbaar.
Als twee handen die zo vlak boven je
zweven.
Je voelt de tinteling, maar gelooft het bijna niet.
Het hoofd neemt t dan even over van je lijf.

Maar ik wil terug naar mijn lijf.
Naar het klittenband.
Dat je haar voelt.
De echte aanraking.
De spanning.
Dat broeierige.
Niet te onderdrukken, niet te negeren.

Vandaag besluit ik haar te laten sudderen.
Als een pannetje soep.
Die mag wel even doorkoken.
Dan komen de smaken nóg beter vrij.
Want geef toe: een dag later smaakt de soep altijd net wat beter.

Ik besluit haar niet direct aan te raken.
Te strelen.
Haar even te laten.
De vonkjes die ik voel even te laten knisperen.
Net een sterretje met oud en nieuw. Maar dan zo’n
extra grote. Die maar niet dooft.

Dat laten.
Dat schept een grotere band.
Een verbondenheid.
Vriendschap zelfs.
Zij kent mij.
En ik haar.
En die vriendschap die gaat niet zomaar voorbij.
Het is een hechte band.
Een klittenband.


– Shari Klein